We zijn een week naar Java geweest met de auto. Ik ben echt verbaasd hoe mooi het daar is en het heeft zeker al mijn verwachtingen overtroffen. Het is wel een groot eiland en we hebben heel veel uren in de auto gezeten, maar het was zeker de moeite waard. We hebben de indrukwekkende Bromo vulkaan beklommen, we zijn naar de stad van de sultan, yogyakarta, geweest, we hebben de Nederlandse koloniestad, Malang, bekeken en hebben de mooiste waterval van mijn leven gezien.
Bromo
Ons eerste doel was Bromo. We hebben daar bijna twee dagen over gegaan om daar te komen. We hebben nog geluncht bij Balian beach waar we al 20 jaar komen en we de oude buren van mijn ouders tegen kwamen waar we natuurlijk even mee moesten chit chatten. Die nacht hebben we overnacht in Banyuwangi, de eerste plaats nadat je met de ferry op Java aankomt.
De volgende dag kwamen we s’avonds aan in Cemorolawang en hadden we ons eerste uitzicht over de enorme vlakte en de actieve vulkaan met zijn rookpluim. De Bromo ligt zelf samen met 4 andere vulkanen in een oude krater (de Tengger caldera). Deze caldera is echt enorm. Het is een zwarte zandvlakte van 10 km breed. Daar liepen we dus de volgende dag doorheen. Het was echt een onwerkelijke, gigantische lavazandwoestijn….We zijn pas om half 7 vertrokken nadat de grote toeristenstroom weg is en hebben onze eigen alternatieve route gelopen. Dan maar geen zonsopgang…. Het is maar een uurtje lopen van onze homestay tot op de top van de Bromo. En dan kijk je in een enorm groot rokend gat dat een geluid maakt alsof een vliegtuig opstijgt. Als je je dan voorstelt wat voor een natuurgeweld het is als dit enorme monster uitbarst…..Ja, het was echt indrukwekkend.
Op de terugweg hebben we voor de kinderen paardjes gehuurd en de normale route gelopen. Vooral Anna vond het leuk om op deze zandvlakte te paardrijden. Teun vond het doodeng.

Yogyakarta
Na ons Bromo avontuur zijn we doorgereden naar yogyakarta waar vrienden van ons uit school met hun kinderen ook al waren aangekomen. Met hen zijn we s’avonds uit eten geweest in een expat buurt. Het was heel gezellig en leuk om hun reisverhalen te horen. Theo had een hotel uitgezocht en we sliepen op de zevende verdieping. Nu heb ik A. net de Bromo gezien, B. Zijn vijf maanden geleden een paar honderd mensen in Java overleden na een vulkaanuitbarsting en C. Sliepen we vlakbij de vierde gevaarlijkste vulkaan ter wereld (de merapi), die een paar dagen geleden nog was uitgebarsten….Het duurde dus wel even voordat ik in slaap viel…..
De Sultan
Volgende dag gingen we naar het waterpaleis (Taman sari) van de sultan . Dat was het paleis waar de Sultan vroeger tot rust kon komen en een van zijn vele vrouwen kon uitkiezen die in zijn zwembad lag te dobberen. Yoghjakarta is de enige stad met een huidige sultan. Omdat de vorige sultan heel veel betekende voor de onafhankelijkheid van Indonesie mocht hij als enige blijven.
Het Kraton
We zijn de volgende dag ook naar het paleis geweest waar de sultan woont, het Kraton. Het licht was uit wat betekent dat hij niet thuis was. Deze sultan heeft 4 dochters, dus de volgende sultan wordt een vrouw. Heel geĆ«mancipeerd, maar zoals onze gids vertelde: ‘Nederland heeft ook een koningin dus kan een vrouwelijk sultan ook.’ De rest van het paleis was vooral geweid aan het leven van de vorige Sultan. Hij heeft op het gymnasium in Haarlem gezeten en gestudeerd in Leiden. Yogyakarta is ook heel koningsgezind. Je ziet grafiti van Maxima en Alexander op de muur en fotos van de koninklijke familie in de Warungs.

Na het waterpaleis zijn we door de wijk van het paleis gelopen. Hier woonden vroeger de mensen die voor de sultan werkten. Deze huizen gaan van generatie op generatie en zijn niet te koop. Tegenwoordig is het kunstenaarswijk en hangt er een hele leuke sfeer. Anna en Teun hebben samen met de kinderen van Claar (van school) t-shirts gemaakt en wij hebben beetje ons bahasa geoefend met de mensen daar. Verder nog Batik schilderijen gekocht. Daarna nog snel naar de zilverwijk waar we uitleg keken over hoe zilver gemaakt werd en daarna weer uit eten met zn allen. Als afsluiter zijn we naar de alun alun (dorpsplein) geweest waar ze van die lichtgevende autos hebben waar de kinderen mee een rondje over het plein kunnen rijden. Dat vonden ze echt heeeeel leuk. Daarna met de becak (fietstaxi) naar huis.
Prambanan
De Borobodur (grootste boedha tempel ter wereld) is tegenwoordig deels gesloten. Je kunt er alleen nog maar omheen lopen en mag er niet meer op. Vandaar dat we de volgende dag naar Prambanan zijn geweest, de grootste hindoetempel van Indonesie. Die tempel is net zo mooi, minder toeristisch en je mag er in.
Malang
Die dag zijn we doorgereden naar Malang. Die stad is bizar. Zoveel Nederlandse invloeden. Het is zo gek. We reden door hele wijken met oude Nederlandse huizen uit de jaren 30. Alsof je door Bussum rijdt, alleen dan wat meer vervallen. De straatnamen zijn in het Nederlands. En we zijn naar ’toko oen’ geweest met het menu in het Nederlands. Ze verkopen onder ander speculaas, Janhagel, kaasstengels, en havermout koekjes.

Heel veel in Malang is in art-deco stijl. Zo ook het Tugu hotel. Dat is een mooi hotel, een soort kolonistenmuseum met ook veel spullen uit China en Japan. Daar hebben we ook wat gegeten. Malang is wel wat armer dan de andere gebieden waar we doorheen zijn gereden. Het lijkt soms bijna op India wat armoede betreft. De volgende dag zijn we naar de kleurenwijk Jodipan geweest. Dat is ghettowijk die helemaal ingekleurd is. Dat is een idee van studenten om meer toeristen te trekken waardoor ze geld kunnen verdienen.
Mooiste waterval van Java
Op de heenreis zijn we via het noorden gereden. Nu besloten we via het zuiden terug te rijden. Deze route duurt wel wat langer maar is echt een stuk mooier. Je rijdt door bergen en jungle heen. En we wilden naar de Tumpak Sewu waterval, een van de mooiste watervallen van Java. En dat was het zeker. Het water dendert daar 120 meter naar beneden, maar het imposante is dat het zo breed is. Je kunt naar beneden lopen, maar wij besloten dit te doen bij de Goa Tetes, omdat je hier dus watervallen met grotten hebt. En dat was zeker ook heel mooi om te doen. Je loopt dan door het water naar boven totdat je bij de grot komt. Daar kun je in een gat kruipen en zit je in een minigrot waar je dan weer zwemmend uit moet. Zeker de moeite waard, vooral omdat er verder helemaal niemand was.

Daarna weer verder gereden totdat de weg doodliep. Shit, want nu moesten we dus binnendoor. We reden door een soort Mordor. Het hele landschap was grauw en grijs, alle bomen en planten waren tot km ver weggevaagd en de huizen leeg en onbewoond. Nu bleek dat daar dus een paar maanden geleden de vulkaan Semeru (Ligt naast Bromo) was uitgebarsten. De brug van de hoofdweg was weggeblazen en de mensen waren geevacueerd. Gelukkig geen doden gevallen. Die nacht sliepen we in Jember, een nikszeggend stadje waar we toevallig twee Nederlanders tegenkwamen die in de tabaksindustrie werkten. Ze vonden het wel grappig om een Nederlands gezin tegen te komen. Sowieso zijn Anna en Teun een bijzonderheid in Java. Veel mensen willen met ze op de foto.
Java
Ja, Java was echt indrukwekkend. Het meest ben ik verbaasd over de hoeveelheid invloed je van de Nederlanders ziet en hoe dichtbij het gevaar van de vulkanen is. Ik ga zeker nog een keer terug maar dan naar Jakarta en Bogor. En dan met het vliegtuig en de trein. En dan slaap ik zeker niet meer in een gebouw met meerdere verdiepingen.










































