Als je wilt hiken op Bali dan moet je zeker naar Munduk. En dat heb ik dus vorige week gedaan. Samen met Sabina.
Ik ken Sabina nog van 10 jaar geleden toen ik de eerste keer op Bali woonde. Haar man heeft vroeger samen met Theo in Bussum op dezelfde school gezeten. We kwamen ze toevallig in Canggu op straat tegen en bleek dat ze vlakbij ons in de buurt woonden. We hebben toen met ze afgesproken en daarna heb ik Sabina vaker gezien. Toen ik weer naar Nederland verhuisde heb ik haar niet meer gesproken totdat ik haar een half jaar geleden weer hier tegen kwam op straat. We zien elkaar nu wekelijks en besloten om samen drie dagen te hiken in Munduk.
Hike langs watervallen
Woensdag vertrokken we s’ochtends met de huurauto naar Munduk. Het was een mooie route door de bergen met af en toe wat steile stukken. Het dorpje Munduk is best een klein kneuterig dorpje met wat homestays en restaurantjes en een drukke weg. Vanuit het dorp kun je beginnen aan je hike. Dat hebben we dus meteen gedaan. De watervaltrekking. Dan loop je door de jungle langs verschillende watervallen. Het was echt indrukwekkend. Echt een soort paradijs. We hadden geen gids zoals veel mensen en dat is zeker goed te doen want de route staat aangegeven en onderweg zijn genoeg mensen aan wie je het kunt vragen. We hebben 3 uur gelopen of zo… Daarna in een restaurant met uitzicht gechilled en gegeten.
Banyan boom
De volgende dag zijn we meteen na het ontbijt naar nog een andere waterval gelopen die iets verder weg lag. Onderweg kwamen we een glamping tegen in de bergen. Vanuit je tent heb je dan een fantastisch uitzicht over een vallei met allemaal jungle. Daarna gingen we op zoek naar een bekende banyan tree die daar in de buurt zou staan. Een banyan tree is een heilige dikke boom die je in Bali vaak bij tempels voor de doden ziet. In deze banyan tree zouden 50 mensen zich hebben verstopt voor de Nederlanders. Na veel rondvragen hadden we hem dan eindelijk gevonden. Hij was alleen door de bliksem geraakt en gehalveerd, maar nog steeds behoorlijk groot.
Beatrice, de Engels vrouw in de bergen
Via via ken ik een Engelse vrouw, genaamd Beatrice, die in de bergen bij Munduk woont samen met haar twee pubers en kindje van 5. Ze woont daar met een aantal Nederlandse mannen die bezig zijn met een heel groot duurzaam project, een resort. En heel toevallig is een van die mannen een kennis van mn vader.
Maar goed, ik heb Beatrice een paar gezien en ben een keer met haar uit eten geweest. Na al haar spannende verhalen over haar leven in de bergen was ik natuurlijk wel heel benieuwd hoe ze daar woont. En dus hebben we haar die dag opgezocht. Ze woont in een lokaal huisje wat ze heel gezellig heeft gemaakt en het is daar idd best eenzaam. We zijn er maar even geweest maar ze raadde ons aan om een waterval bij haar om de hoek te bezoeken. ‘Volg het pad gemaakt van banden en neem een stok mee’ vertelde ze nog…
Mooiste waterval rondom Munduk
Dus wij naar die waterval. Via een glibberig pad kwamen we inderdaad een pad tegen gemaakt uit banden. Het pad was alleen behoorlijk dichtgegroeid dus hadden we ook een stok nodig om de overwoekerende vegetatie mee weg te slaan. Ja, het was een spannend pad en er was verder helemaal niemand maar uiteindelijk kwamen we dan ook bij de mooiste waterval die ik in de omgeving van Munduk heb gezien…
Danau Temblingan, het meer bij Munduk
De laatste dag zijn we naar het meer, Danau Temblingan, gereden. Ik ben vaker boven langs die meren gereden en heb me altijd afgevraagd hoe het daar beneden bij die oevers eruit zou zien. Nou, nu weet ik dat het daar ontzettend mooi is en ik er zeker nog een keer terug kom. Het is daar heel idyllisch met veel kleurige bloemen en fluitende vogels. Je kunt daar ook hiken met een gids, maar dat doe ik de volgende keer. Wij zijn een stuk om het meer gelopen. Daar kwamen we meerdere tempels en heel veel banyan trees tegen.
Als afsluiter hebben we geluncht bij een chique hotel in de buurt. Dat was wel even fijn na al die hikes. En toen was het tijd om naar huis te gaan. Maar we waren nog niet klaar met de banyan trees. Op de terugreis zijn we nog langs een van de grootste en dikste banyan trees van Bali geweest. En wat een boom is dat zeg….Ik heb nog nooit zo een dikke boom gezien. Hij was 700 jaar oud.
